The story of a home made photographer
Ik fotografeer en film al een aantal jaren, maar tot voor kort deed ik dat altijd in de automatische stand. Ik hield me nooit bezig met sluitertijden, ISO-waarden of diafragma’s. Een paar maanden geleden besloot ik me daar toch eens in te verdiepen. Sindsdien is er een hele nieuwe wereld voor me opengegaan.
Er zijn genoeg cursussen en workshops te volgen, maar die kosten vaak behoorlijk wat geld. Eigenwijs als ik ben, besloot ik het mezelf aan te leren. Dat gaat natuurlijk met vallen en opstaan. Gelukkig is er op internet voldoende informatie te vinden om jezelf de basisbeginselen van fotografie bij te brengen.
Ook heb ik me bij verschillende Facebookgroepen en -pagina’s aangesloten om meer informatie en tips te verzamelen. Daar heb ik zelfs al een aantal leuke Facebookvrienden aan overgehouden.
Het zal nog wel even duren voordat ik alles onder de knie heb en alles wat ik lees en leer goed in de praktijk kan brengen. Maar juist dat leerproces maakt fotografie voor mij zo interessant en leuk.
Na een aantal dagen met mijn nieuwe camera te hebben gefotografeerd en de verschillende instellingen te hebben uitgeprobeerd, ben ik erg tevreden met mijn keuze. Wat een beest van een machine! Zeker in combinatie met deze lens, die een indrukwekkend bereik heeft.
Het is nog wel even wennen om met deze cropcamera mooie foto’s te maken. Voor gewone huis-tuin-en-keukenfoto’s is deze combinatie minder geschikt, maar daarvoor heb ik hem natuurlijk ook niet gekocht.
Momenteel ben ik bezig de camera zo in te stellen en in te delen dat ik snel tussen de verschillende instellingen kan schakelen. Om de camera goed te testen, ben ik naar een dogfrisbeewedstrijd geweest. Daar heb ik een paar mooie platen geschoten, al ben ik nog niet helemaal tevreden met het resultaat.
Inmiddels weet ik waar het aan lag. Ik heb enkele instellingen gewijzigd en een paar dingen aangepast, dus de volgende keer moet het beter gaan. Ik ben nu eenmaal een perfectionist en niet snel tevreden, maar daar wordt aan gewerkt!
Vanaf mijn balkon oefen ik regelmatig met het fotograferen van vogels in de vlucht. Daarbij probeer ik verschillende instellingen uit, die ik inmiddels vrij goed onder de knie heb.
Ook heb ik vanuit een fotohut vogels gefotografeerd. Hoewel dat best goed ging, was ik nog niet helemaal tevreden met het resultaat. Ligt dat aan mijn camera, een Panasonic Lumix DMC-FZ1000, of toch aan de persoon erachter? Waarschijnlijk speelt mijn gebrek aan ervaring nog een rol, maar ik merk ook dat ik tegen de grenzen van mijn camera aanloop.
Daarom ben ik op zoek gegaan naar een goede camera voor natuurfotografie, met een passende lens. Al snel kwam ik uit bij de Canon EOS 7D Mark II, gecombineerd met de Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS II USM. Deze combinatie staat bekend als zeer geschikt voor natuur- en vogelfotografie.
Een wandeling met Gaya rond de Kleine Plas van de Maarsseveense Plassen heeft me opnieuw een paar mooie foto’s opgeleverd. Dankzij de nieuwe camera-instellingen die ik heb uitgeprobeerd, is de kwaliteit van mijn foto’s weer een stukje vooruitgegaan. Ze worden steeds beter.
Ik blijf op zoek naar die ultieme foto: het juiste moment, de perfecte omstandigheden en natuurlijk een beetje geluk. Maar het gaat ook om goed leren kijken en aanvoelen wat er om je heen gebeurt. Dat is iets wat je jezelf moet aanleren en wat uiteindelijk een automatisme moet worden.
Het doel is om precies op het juiste moment klaar te staan, de kans te herkennen en die vervolgens ook te grijpen. Iedere dag leer ik weer iets bij en ga ik een stapje vooruit.
Op een mooie ochtend samen met mijn vrouw en met onze hond Gaya, Naar de Haarijnse plas.
En natuurlijk de camera mee genomen, op deze ochtend nog de mooiste foto's gemaakt.
Het klopte allemaal de zon ( mooi Laag) Gaya Had er zin, en het water mooi strak en glad geen wind.
Heb voor mijn gevoel de beste foto's ooit gemaakt, mooi scherp en dat momenten mooi stil kunnen krijgen op de foto's met opspattend water.
Ook wel weer een leer momentje gehad, iets wat ik wel wist maar niet dat het van zo een invloed kon hebben op de foto's.
Altijd de zon in je rug houden als je gaat fotograferen, voor de beste foto's en de mooiste kleuren.
En omdat op dit tijdstip de zon nog niet op volle sterkte is, geen last gehad van hard zonlicht en in het nabewerken scheelt dit een hoop.
Iedereen die wilde dieren fotografeert, weet dat je alert moet zijn, kansen moet grijpen en vooral veel geduld moet hebben. Op ieder onverwacht moment moet je klaarstaan om die ene bijzondere foto te maken.
Natuurfotografie vindt niet plaats in een comfortabele studio, met een model dat aanwijzingen opvolgt en omstandigheden die je volledig zelf kunt bepalen. Voor een goede natuurfoto moet je dieren in hun natuurlijke leefomgeving observeren en soms urenlang wachten. Je trotseert de hitte, blijft zo stil mogelijk zitten en probeert je niet te laten afleiden door insecten die steken of rond je ogen vliegen.
Daarom heb ik veel respect voor mijn mede-natuurfotografen. Dankzij hun geduld, doorzettingsvermogen en oog voor het juiste moment kunnen anderen deze prachtige dieren van heel dichtbij bewonderen. Dat is het bijzondere geschenk van fotografie: een uniek moment vastleggen en het voor altijd met anderen kunnen delen.
Niet alleen de natuur trekt mijn aandacht; ik kijk ook graag naar extreme sporten. Waarom zou ik die interesses niet combineren? Genieten van de actie én tegelijkertijd de spectaculairste momenten vastleggen.
Mijn doel is om de actie precies op het juiste moment te bevriezen in een foto die voor zichzelf spreekt. Een beeld waarbij mensen niet alleen zien wat er gebeurt, maar de spanning, snelheid en energie van dat moment ook echt kunnen voelen.
De juiste apparatuur heb ik ervoor, dus waarom niet? Sportfotografie vraagt natuurlijk om heel andere camera-instellingen dan natuurfotografie. Dat maakt het opnieuw een mooie uitdaging: de techniek leren beheersen en precies op het beslissende moment afdrukken.
Op 12 augustus zat ik voor de tweede keer in een fotohut, ditmaal in een hut van Arjan Troost. De hut bevindt zich op de Sallandse Heuvelrug, aan de rand van een bos en naast een maïsveld. Het is een mooie hut voor maximaal drie personen, voorzien van spiegelglas.
Het voordeel van spiegelglas is dat de vogels je niet kunnen zien en minder snel schrikken van het geluid van de camera. Als fotograaf moet je er wel rekening mee houden dat het glas ongeveer één stop licht kost. Omdat de hut in een bosrijke omgeving staat en het daar al wat donkerder is, vraagt dit om andere camera-instellingen.
Het weer maakte het extra uitdagend: het ene moment was het bewolkt en even later scheen de zon weer. Daardoor was ik voortdurend bezig mijn sluitertijd, diafragma en ISO-waarde aan te passen om de perfecte foto te kunnen maken.
Het was opnieuw een mooie en leerzame dag. Ik heb veel geleerd over het snel inspelen op wisselende lichtomstandigheden, zodat ik op het juiste moment de mooiste beelden kan vastleggen.
20 aug, vogelhut Dirk Jan ter Pas.
De hut is geschikt voor 1 persoon, 2 personen is ook mogelijk maar is wel wat krapper. Voor de hut ligt een vijver en doordat de hut deels ingegraven is heb je een mooi laag standpunt. Hierdoor zijn de op het water en voer afkomende dieren mooi met reflectie te fotograferen.
Het Mooie van deze hut is, dat er er een opstelling is gemaakt om een duikende ijsvogel onder water te fotograferen.Dit ga ik zeker ook proberen, maar of het lukt ? we gaan het zien en meemaken.
was een hele mooie dag, veel vogels gezien maar jammer genoeg geen buizerd. wel zien vliegen en gehoord. maar. Maar toppunt van deze dag was toch wel de ijsvogel, had wel eerder foto's gemaakt van dit mooie vogeltje, maar nog nooit zo van dichtbij en zo scherp. En heb deze met een camera instelling gemaakt, dat op het randje zat van dit kan net. Het was vrij donker en bewolkt in het bos, je kan wat hoger in de iso gaan zitten maar dan krijg je veel ruis in je foto's.Ik heb gekozen voor langzame sluitertijden, en lage iso waarde. Met deze lage sluitertijden kan je, bewegingsonscherpte krijgen. Maar met de kennis dat de ijsvogel meestal wel heel stil zit, toch voor de camera instellingen gekozen. En het heeft gewerkt super scherpe beelden.
Exif: 1/80 F5.6 ISO 350 400 mm
Een weekendje weg Assen
Samen met mijn vrouw een lekker weekendje weg , naar een hotel in Assen en natuurlijk de camera mee. En heel toevallig was er bij TT Assen de Gamma racing days, een hele mooie kans voor mij om wat camera technieken uit te proberen panning.
Snelheid vastleggen met panning.
Panning is een techniek waarmee je beweging in een foto kunt vastleggen door met een vrij lange sluitertijd te fotograferen en de actie bij het nemen van de foto te volgen, vervaag je de achtergrond terwijl je het onderwerp bevriest, bewegingsonscherpte en toch een scherpe foto krijg. En de snelheid in je foto, en vervaging in de banden krijg dus daar ook de snelheid in behoud.
In de twee foto's is mooi het verschil te zien,
bij de eerste staat alles stil en bij de tweede zit de snelheid er nog in.
Van de zomer een
Roofvogel Fotografie workshop
gedaan Van Arend Spaans
Een hele mooie dag gehad met schitterende vogels voor de lens, enorm genoten en hoop geleerd. Ook weer een dag met veels te hard zonlicht, waar we de camera op in moesten stellen. Maar waar je eigelijk niet onder uit kom. Er valt altijd wel iets bij te stellen in photoshop of lightroom maar met hard zonlicht blijft het moeilijk. Met 12 Man achter het huis in de tuin van Jeroen Settels roofvogels ook een hoop geleerd over deze vogels, gedrag eetpatroon en hoe ze leven.
In de winter periode 2019 - 2020
In de winter periode 2019 - 20202, naar wat kleine dierentuinen geweest en best wel een hoop reptielen op de gevoelige plaat vast gelegd.
En daar naar mijn gevoel best wel mooie platen geschoten, in weinig licht en weer met hele andere camera instellingen.
Best wel lange sluitertijden om zoveel mogelijk licht mee te pakken, en het geluk hebben dat deze mooie beesten best wel stil zitten. Dus geen last van bewegingsonscherpte, wel alles op statief gefotografeerd.
Na een aantal gesprekken en wat mail verkeer.
Met Dierentuin Oliemeulen in zee gegaan,
en mijn eerste workshop was een feit.
Workshop Creepy Things
Samantha van Dutch Exotic Pets
Rond deze periode ook Samantha tegen gekomen op Face Book.
Een jonge dame die vorig jaar begonnen is met haar eigen bedrijfje,
Dutch exotic Pets.
Dutch Exotic Pets is een gepassioneerd bedrijf,
met een grote liefde voor reptielen.
Deze bijzondere passie delen wij graag met andere.
Wij hebben dit bedrijf gestart December 2018.
Wij zijn dit bedrijf begonnen omdat er nog veel
onwetendheid is over reptielen.
Met onze presentaties willen wij mensen meer
bewust maken over deze dieren.
Zo hopen wij ook het negatieve beeld naar deze dieren te verminderen.
Ook met Samantha afspraken gemaakt, om mee het land in te gaan.
als er een fotograaf gewenst is bij de presentaties.
Samantha gaat ook mee doen met de workshops Creepy Things.
En zal tijdens deze workshop een hoop van haar reptielen,
mee nemen.
Om daar alle nodige informatie over te geven.
Maar ook om deze dieren vast te houden.
En verder zijjn we samen wat dingen aan het uitwerken om,
unieke fotoshoots te doen met deze schitterende dieren.
Vliegveld Volkel en Gilze Rijen
Op Volkel het geluk gehad , ben er twee keer geweest.
Eerste keer bij aankomst gelijk 4 F 16 aan het landen, moest gelijk camera pakken alles snel instellen.
Gelijk alles in in een keer goed, en hele mooie platen
geschoten.
De tweede keer vroeg in de avond, wist dat ze nacht oefeningen hadden en rond kwart over 5 zouden opstijgen.
Ook daar hele mooie platen van geschoten, met toch wel wat moeilijke keuzes. In verband met het intreden van de nacht.
En de instellingen van de camera.
Drukke rare tijden met het covid-19 virus wat over de wereld heen raast, lockdown en vele sterfgevallen over heel de wereld.
Druk bezig met het bouwen van mijn eerste vogelschuilhut, maar toch even tijd vrij weten te maken voor een dagje op zoek te gaan naar jonge vosje. Van een vriend een plek gekregen waar ze eventueel zouden zijn te vinden.Na een flinke wandeling heb ik ze gevonden, en hele mooie platen geschoten.maar wat ik daar heb mee gemaakt wordt je niet vrolijk van. Zat met 12 man in een duin pan te wachten tot ze wakker werden ze waren toen al te zien maar sliepen nog. Toen ze wakker werden. Alle 12 man staan om ze beter te kunnen fotograferen. Toen waren we voor iedereen zichtbaar die daar in de buurt rond liep. Binnen nog geen 10 min 40 man rond de burcht. Een niemand die ook maar de covid-19 regels in acht nam. En wat zeker ook niet ten goede komt van de jonge vosjes. Het is ook heel moeilijk te vinden gelukkig maar te veel mensen weten er al van, en het zullen er dus alleen maar meer worden. Buiten dat we heel veel geluk hebben gehad de boswachter loopt daar ook veel en kan bekeuringen uitschrijven 390 euro en je heb gelijk een strafblad. Was een keer voor mij maar nooit meer.
